A preservación da saúde pública e do benestar da poboación, dende os postulados modernos da Organización Mundial da Saúde, contempla entre outras accións sanitario-epidemiolóxicas, unha serie de medidas contra os vectores ou axentes transmisores de enfermedades.
	A antiga hixiene pública evolucionou na súa concepción para modificar, no senso positivo, as condicions de salubridade. Destacan, dentro das técnicas de saneamiento do medio, pola súa importancia e eficacia, as denominadas Desratización, Desinfección e Desinsectación.
	Empréganse estes términos para definir as actuacions sanitario-ambientales orientadas ó control e loita contra vectores, especialmente artrópodos, roedores e outros axentes que poñen en riesgo a saúde da poboación, ademais de causar molestias e ainda danos económicos, as veces cuantiosos (casas, roupas, instalacions alimentarias, etc.)
	A xestión sanitaria e ambiental das pragas urbanas en España enmarcase, na actualidade, na Regulamentación Técnico-Sanitaria contida no Real Decreto 3349/83 e mais outros, que incluen normas de obrigado cumprimento sobre a utilización dos tratamentos DDD, así como a fabricación, transporte e aplicación dos productos praguicidas.